خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۵
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افسوس که بی فایده فرسوده شدیموز آسِ سپهرِ سرنگون سوده شدیم
۲
دردا و ندامتا که تا چشم زدیمنابوده دمی بکام، نابوده شدیم
صفحهٔ ۱ از ۱