خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۷
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا در بُنِ بحر عشق غرقاب شدیمگُم گشتهتر از ذرّهٔ سیماب شدیم
۲
افسانهٔ کارِ عشق چون برگوییمکافسانهٔ تو دراز ودر خواب شدیم
صفحهٔ ۱ از ۱