خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۸
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردا که ز دُردی جهان مَست شدیمپشتی چو کمان و تیر از شست شدیم
۲
آمد شدِ ما نگر که در آخرِ عمراز پای درآمدیم و ازدست شدیم
صفحهٔ ۱ از ۱