خلوتی با عطار
شمارهٔ ۶۷
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد عمر و دل از کرده پشیمان آمدکارم بنرفت و کار تاوان آمد
۲
گر راه نگه کنم بسر شد بر منور عمرنگه کنم به پایان آمد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر