خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۸۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند خرقه بردرم از بیم و از امیددر ده شراب و واخرام از بیم و از امید
۲
پیش آر جام آتش اندیشه سوز راکاندیشههاست در سرم از بیم و از امید
۳
کشتی نوح را که ز طوفان امان ماستبنما که زیر لنگرم از بیم و از امید
۴
آن زرِّ سرخ و نقدِ طرب را بده که منرخسار زرد چون زرم از بیم و از امید
صفحهٔ ۱ از ۳