خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۵
باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لاله ز رخی چو ماه میبینم منسبزه ز خطی سیاه میبینم من
۲
وان کاسهٔ سرکه بود پر باد غرورپیمانهٔ خاک راه میبینم من
صفحهٔ ۱ از ۱