خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۲
باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای اهل قبور! خاک گشتید و غبارهر ذرّه ز هر ذرّه گرفتید فرار
۲
این خود چه سرای است که تا روز شماربی خود شدهاید و بیخبر از همه کار
صفحهٔ ۱ از ۱