خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۵
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کرده شب باز پسین ماتم خویشگِل کرده، زمین ز دیدهٔ پر نم خویش
۲
در راحت و رنج غمگسارم تو بُدیچون تو بشدی با که بگویم غم خویش
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان