خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۶
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتی تو و خون جگریست از تو مراجان بر لب و دل پر خطریست از تو مرا
۲
یک موی ندارم که نه آغشتهٔ تستبر هر مویی نوحه گریست از تو مرا
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان