خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۳
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل خندان شد ز گریهٔ ابر بهاربا ما بنشین یک نفس ای سیم عذار
۲
بندیش که چون بسر شود ما را کاربسیار به خاک ما فرو گریی زار
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان