خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۴
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی که ز خاک من برون آید خارگلبرگ رخم چو خاک ره گردد خوار
۲
بگری بگری بر سر خاک من زارگو ای همه خاک گشته کو آن همه کار
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان