خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۸
باب بیست و ششم: در صفت گریستن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا!غم تو با تن چون مویم داشتوز بس خواری چو خاک در کویم داشت
۲
من نیز به چشم بر نیایم هرگزچشمم ز سرشک دست بر رویم داشت
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و ششم: در صفت گریستن