خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۹
باب بیست و ششم: در صفت گریستن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون شمع، ز بس سوز، خور و خوابم شدو آرام و قرار دلِ پرتابم شد
۲
از بس که ز دیده ریختم آب چو ابراز دیده ز پیش مردمان آبم شد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و ششم: در صفت گریستن