خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۰
باب بیست و ششم: در صفت گریستن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی ز تو روی بر زمین باید داشتسوز دل وآه آتشین باید داشت
۲
بس سیل که خاست هر نفس چشمم راآخر ز تو چشم این چنین باید داشت
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و ششم: در صفت گریستن