خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۳
باب بیست و ششم: در صفت گریستن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکندو اندر طلب خودم به هر سوی افکند
۲
زان است هزار قطره خون بر رویمکان روز که رفت چشم بر روی افکند
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و ششم: در صفت گریستن