خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۴
باب بیست و ششم: در صفت گریستن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون ایندل غم کشم وطن در خون دیدهر روز ز نو مرا غمی افزون دید
۲
زین خانهٔ تنگ، سیر شد، صحرا خواستبر اشک سوار گشت چون گلگون دید
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و ششم: در صفت گریستن