خلوتی با عطار
شمارهٔ ۹
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون دیده سپید شد نظر چند کنیمچون راه سیه گشت سفر چند کنیم
۲
زانجا که نشان نیست نشان چند دهیموان را که خبر نیست خبر چند کنیم
صفحهٔ ۱ از ۱