خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۵
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر قصد فلک کنم به پیشان نرسمور عزم زمین کنم به پایان نرسم
۲
دانم که پس و پیش ز هم مسدود استگر جان بدهم به گردِ جانان نرسم
صفحهٔ ۱ از ۱