خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۱
باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای هر نفست عزم جگرخواری بیشهر دم به توام شوق و گرفتاری بیش
۲
همواره ترا ناز و مرا زاری بیشپیوسته ترا عزّ و مرا خواری بیش
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق