خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ببرد خواب مرا عشق و عشق خواب بردکه عشق جان و خرد را به نیم جو نخرد
۲
که عشق شیر سیاه‌ست تشنه و خون خواربه غیر خون دل عاشقان همی‌نچرد
۳
به مهر بر تو بچفسد به سوی دام آردچو درفتادی از آن پس ز دور می‌نگرد
۴
امیر دست درازست و شحنه بی‌باکشکنجه می‌کند و بی‌گناه می‌فشرد
صفحهٔ ۱ از ۳