خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پیش تو سرو و ماه پیوسته رهیبا قد چو سرو و با رخ همچو مهی
۲
مه چهره و سرو قد بسی هست ولیکتابندهتر است ماه بر سروِ سهی
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق