خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۲
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خورشید که چرخ در نکوئیش آوردگوئی که برای یافه گوئیش آورد
۲
چون پیشِ رخِ تو لافِ نیکوئی زدزان لافِ دروغْ زرد روئیش آورد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق