خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۴
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعلت که بلای دل و دین آید همگه چون گل و گه چو انگبین آید هم
۲
گر خوبی ماهِ آسمان بسیارستپیشِ رخِ تو فرا زمین آید هم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق