خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۹
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل، خستهٔ چشم ناوک انداز مدارجان بستهٔ آن زلفِ فسونساز مدار
۲
شوریدهٔ زنجیر سرِزلفِ توامزنجیر ز شوریدهٔ خود باز مدار
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق