خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف تو برفت از نظرم چه توان کردبرد این دل زیر و زبرم چه توان کرد
۲
گر من کمری ز زلف تو بربندمزنّار بود آن کمرم چه توان کرد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق