خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵۴
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عشق رخت چون رخ تو بیشم نیستقربان تو گردم که جز این کیشم نیست
۲
بردی دل من به زلف و بندش کردیزانست که یک لحظه دل خویشم نیست
صفحهٔ ۱ از ۱