خلوتی با عطار
شمارهٔ ۶۰
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون چشمِ تو تیرِ غمزه محکم انداختهر لحظه هزار صید بر هم انداخت
۲
چون زلف تو سر بستگی آغاز نهادسرگشتگیی در همه عالم انداخت
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق