خلوتی با عطار
شمارهٔ ۶۶
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بیخبر از رنج و گرفتاری منشادم که تو خوشدلی به غمخواری من
۲
تا غمزه به خونِ دلِ من بگشادیدر زلف تو بسته است نگونساری من
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق