خلوتی با عطار
شمارهٔ ۷۰
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا در سرِ زلفت خم و تاب افکندیاین سوخته را دل به عذاب افکندی
۲
از زلفِ سیاهِ تو جهان تیره از آنستکان زلفِ سیه بر آفتاب افکندی
صفحهٔ ۱ از ۱