خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نماز شام چو خورشید در غروب آیدببندد این ره حس راه غیب بگشاید
۲
به پیش درکند ارواح را فرشته خواببه شیوه گله بانی که گله را پاید
۳
به لامکان به سوی مرغزار روحانیچه شهرها و چه روضاتشان که بنماید
۴
هزار صورت و شخص عجب ببیند روحچو خواب نقش جهان را از او فروساید
صفحهٔ ۱ از ۲