خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵۶
باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون صبح دمید ودامن شب شد چاکبرخیز و صبوح کن چرائی غمناک
۲
می نوش دمی که صبح بسیار دمداو روی به ما کرده و ما روی به خاک
صفحهٔ ۱ از ۱
باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات