خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵۷
باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح از پس کوه روی بنمود ای دوستخوش باش و بدان که بودنی بود ای دوست
۲
هر سیم که داری به زیان آر که عمرچون درگذرد نداردت سود ای دوست
صفحهٔ ۱ از ۱