خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۱
باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون برگِ گلت بدید گلبرگِ طریشق کرد قَصَب به دست بادِ سحری
۲
شد تا به برِ گلابگر جامه دراناز شرم رخت در آتش افتاد و گری
صفحهٔ ۱ از ۱