خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۲
باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در پیش رخ تو آفتاب افسانهستدر جنبِ لبت جام شراب افسانهست
۲
چون گل بشکفت و رونقِ روی تو دیداز شرمِ تو آب شد، گلاب افسانهست
صفحهٔ ۱ از ۱