خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسم نو بین که شهریار نهادقبله مان سوی شهر یار نهاد
۲
نقد عشاق را عیار نبوداو ز کان کرم عیار نهاد
۳
گل صدبرگ برگ عیش بساختروی سوی بنفشه زار نهاد
۴
هر که را چون بنفشه دید دوتاکرد یکتا و در شمار نهاد
صفحهٔ ۱ از ۴