خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده‌ها شب فراز باید کردروز شد دیده باز باید کرد
۲
ترک ما هر طرف که مرکب راندآن طرف ترکتاز باید کرد
۳
مطبخ جان به سوی بی‌سویی‌ستپوز آن سو دراز باید کرد
۴
چون چنین کان زر پدید آمدخویش را جمله گاز باید کرد
صفحهٔ ۱ از ۳