خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقانی که باخبر میرندپیش معشوق چون شکر میرند
۲
از الست آب زندگی خوردندلاجرم شیوه دگر میرند
۳
چونک در عاشقی حشر کردندنی چو این مردم حشر میرند
۴
از فرشته گذشته‌اند به لطفدور از ایشان که چون بشر میرند
صفحهٔ ۱ از ۵