خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۳
باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع آمد و گفت: اگر لبم پُرخنده استبر خود خندم که چشم من گرینده است
۲
از سر تیزی سرم به پای افکنده استکان سر تیزی ز آتش سوزنده است
صفحهٔ ۱ از ۱