خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵۳
باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع آمد و گفت: دادِ من باید خواستکز آتشِ سوزنده بمانْدَم کم و کاست
۲
تا در سرِ من نشست ناگه آتشگویی تو که دل بود که از من برخاست
صفحهٔ ۱ از ۱