خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من بسازم ولیک کی شایدزاغ با طوطیان شکر خاید
۲
هر یکی را ولایتست جداکژ با راست راست کی آید
۳
گرچه طوطی خود از شکر زندستزاغ را می چمین خر باید
۴
عشق در خویش بین کجا گنجدماده گرگ شیر نر زاید
صفحهٔ ۱ از ۲