خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی باشد اختری در اقطاردر برج چنین مهی گرفتار
۲
آواره شده ز کفر و ایماناقرار به پیش او چو انکار
۳
کس دید دلی که دل نداردبا جان فنا به تیغ جان دار
۴
من دیدم اگر کسی ندیدستزیرا که مرا نمود دیدار
صفحهٔ ۱ از ۳