خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوریست میان شعر احمراز دیده و وهم و روح برتر
۲
خواهی خود را بدو بدوزیبرخیز و حجاب نفس بردر
۳
آن روح لطیف صورتی شدبا ابرو و چشم و رنگ اسمر
۴
بنمود خدای بی چگونهبر صورت مصطفی پیمبر
صفحهٔ ۱ از ۲