خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطربا در پیش شاهان چون شدستی پرده داربرمدار اندر غزل جز پرده‌های شاهوار
۲
بندگانشان دلخوشان و بندگیشان بی‌نشانخوان‌هاشان بی‌خمیر و باده‌هاشان بی‌خمار
۳
دیده بینای مطلق در میان خلق و حقاز همه خلقش گزیر و بر همه فرمان گزار
۴
همچو خور عالم فروز و همچو گردون سرفرازهم کلید هشت جنت هم برون از پنج و چار
صفحهٔ ۱ از ۲