خلوتی با عطار
بخش ۶ - الحكایة و التمثیل
بخش بیستم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرد درویشی ز درویشی سؤالکآرزویت چیست ای درویش حال
۲
گفت از ملک دو عالم خشک و ترناچخی میبایدم اما دو سر
۳
تا بیک سر وارهانم خویش راوز دگر سر خواجهٔ درویش را
۴
تا چو نه تو باشی و نه من پدیدحق شود بی ننگ ما روشن پدید
صفحهٔ ۱ از ۲