خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مه روزه اندرآمد هله ای بت چو شکرگه بوسه است تنها نه کنار و چیز دیگر
۲
بنشین نظاره می‌کن ز خورش کناره می‌کندو هزار خشک لب بین به کنار حوض کوثر
۳
اگر آتش است روزه تو زلال بین نه کوزهتری دماغت آرد چو شراب همچو آذر
۴
چو عجوزه گشت گریان شه روزه گشت خنداندل نور گشت فربه تن موم گشت لاغر
صفحهٔ ۱ از ۴