خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داد جاروبی به دستم آن نگارگفت کز دریا برانگیزان غبار
۲
باز آن جاروب را ز آتش بسوختگفت کز آتش تو جاروبی برآر
۳
کردم از حیرت سجودی پیش اوگفت بی‌ساجد سجودی خوش بیار
۴
آه بی‌ساجد سجودی چون بودگفت بی‌چون باشد و بی‌خارخار
صفحهٔ ۱ از ۵