خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر منبرست این دم مذکر مذکرچون چشمه روانه مطهر مطهر
۲
بر منبری بلندی دانای هوشمندیبر پای منبر او مکرر مکرر
۳
هر لفظ او جهانی روشن چو آسمانیبگشاده در بیانی مقرر مقرر
۴
زین گونه درگشایی داده تو را رهاییاز حبس خاکدانی مکدر مکدر
صفحهٔ ۱ از ۳