خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنواز دل شکسته‌ای را رحمی بنمای خسته‌ای را
۲
میکن چو گذر کنی نگاهی برخاک رهت نشسته‌ای را
۳
بیگانه مشو بخویش پیوند از هر دو جهان گسسته‌ای را
۴
سهلست کنی گر التفاتی دل بر کرم تو بسته‌ای را
صفحهٔ ۱ از ۳