خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که آگه شد از فسانهٔ ما عاقبت پی برد بخانهٔ ما
۲
آنکه جوید نشان نشان نبرد بی نشانی بود نشانهٔ ما
۳
بگذراند زعرش هر که نهد سرطاعت بر آستانهٔ ما
۴
توسن چرخ را بدین شوکت رام کرده است تازیانهٔ ما
صفحهٔ ۱ از ۴