خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لال ز وصف تو زبانهاکوته ز ثنای تو بیانها
۲
با آنکه تو در میان جانیجویای توایم در کرانها
۳
هر گوشه فکنده تیر فکرتزه کرده بهر کمان کمانها
۴
گاهی به بتی شویم مفتونجوییم جمالت از نشانها
صفحهٔ ۱ از ۳